Geschiedenis

Oprichting
In het studiejaar ’59/’60 was Gérard Lansink vicevoorzitter van de studentensportclub Pendragon. Men beoefende vele sporten, er werd echter niet geroeid. Gérard Lansink had in 1955/1956 in Delft gestudeerd en geroeid bij Laga (in de 4+ en de 8+) en zodoende wilde hij ook in Tilburg een afdeling roeien oprichten. Hij betrok hier enige ouderejaars bij, waaronder Wim Blaauw, Frans de Man en Cees Dijkmans. Laatstgenoemde werd commissaris roeien en zeilen. Met de roeivereniging van de KMA te Breda werd afgesproken dat de Tilburgers daar voorlopig konden “bakken”. Op voorstel van Gérard Lansink is de naam Vidar gekozen.

In de zomer van ‘61 nam Ton Swarttouw initiatief tot oprichting van een formele vereniging. Ton Swarttouw was toen derdejaars student, en bezat vanwege zijn periode als stuurman dij de Delftsche Sport als één van de weinigen in Tilburg enige kennis van de roeisport. Ton Swarttouw liet de statuten van Vidar opstellen en op 2 oktober 1961 was de oprichting van de vereniging T.S.R. Vidar een feit!

De aanschaf van de eerste boten werd door de leden zelf gefinancierd en ook de eerste huisvesting, een schuur bij boer van Roessel, werd door hen zelf geregeld. De beginperiode was voor alle betrokkenen bepaald niet gemakkelijk, maar dankzij het enthousiasme en de inzet van velen Vidraten van het eerste uur kwam de vereniging steeds meer tot bloei. Een groot aantal tradities, zoals het fenomeen Vidar-blazer, de Vidar shawl als ook de introductie van de zwamvraag, dateren nog uit deze tijd.

Botenloods en pand
Na achtereenvolgens een boerenschuur en een oude steenfabriek als thuisbasis versleten te hebben verkaste Vidar medio jaren ’60 naar een nieuwe loods bij Koningshoeven. Reeds sinds begin jaren ’70 lagen er plannen bij Rijkswaterstaat om bij de Beekse Bergen een nieuwe vierbaans roeibaan te graven. In de zoektocht naar nieuwe huisvesting kon Vidar dan ook al snel aansluiting vinden bij deze nieuwe plannen. Zodoende kon, na enige jaren vertraging, in 1976 de nieuwe loods feestelijk worden geopend op de locatie waarop Vidar zich vandaag de dag nog steeds bevindt. Op deze locatie is het pand van Vidar steeds verder uitgebouwd en in 2003 werd het huidige pand van Vidar, na grote inzet van de leden, geopend. Vidar ontwikkelde zich de jaren erna snel waardoor er op dit moment een nieuw bouwproject loopt. De verwachting is dat nog in 2011 Vidar de roeilocatie van West-Europa is met een grote sociëteit en borrelkamer die ook het barwezen in al haar behoeften voorziet.

Successen
Inge van der Putten kwalificeerde zich eind jaren ’70 voor de WK en behaalde met haar damesacht tevens de eerste nationale titel uit de geschiedenis van Vidar.

Het nieuwe decenium begon voor Vidar met een zeer verdienstelijk presterende wedstrijdsectie met als uitschieter de lichte skiffeur Charles de Vilder die zich wist te plaatsen voor de Wereldkampioenschappen te Brussel. Ook het competitieroeien deed het jaar erop van zich spreken: maar liefst twee Vidarploegen roeiden dat jaar de Oocuz-finale op de Bosbaan. Ook kon Vidar in 1986 voor het eerst in alle drie de eerstejaarsvelden (zwaar, licht en dames) een acht op het water leggen.

Halverwege de jaren ’80 kwamen twee jongemannen bij Vidar aan die inmiddels niet meer uit Vidars geschiedenis weg te denken zijn: Robert Paul Prijt en Peter Klomp. Beiden wisten eind jaren ’80 uitzending af te dwingen naar de Wereldkampioenschappen te Milaan (1988) en Bled (1989) en beiden staan nog altijd stijf bovenaan in de lijst van overwinningen van Vidar. Later werden zij voor al hun verdiensten voor de vereniging benoemd tot erelid, een eer die verder alleen Ton Swarttouw ten deel viel. In 1991 baarde Vidar opzien op de nationale wateren met een zeer hard roeiende eerstejaars dames acht. Hoewel deze meiden in het voorseizoen nog tijdens een training in hun boot werden overvaren door een binnenvaarder, wisten zij in het seizoen maar liefst drie overwinningen te behalen. Een van de roeisters, Astrid van Koert, zou later in een andere dames acht nog op het hoogst haalbare podium roeien: de Olympische Spelen te Atlanta.

In de eerste helft van de jaren ’90 waren het vooral de eerstejaars roeiers die zich in de kijker wisten te varen. Zowel de eerstejaars zware acht uit 1992 als ook de eerstejaars lichte acht uit 1995 wonnen op overtuigende wijze het eerstejaarsklassement.

De eerste WK-uitzending van de jaren ’90 kwam op naam van de bovengenoemde Astrid van Koert, die als vijfdejaars roeister tijdens de WK in Tampere uitkwam in de dames skiff. In het Olympisch jaar 1996 wist zij de boegplek in de nationale dames acht te veroveren en werd ze daarmee de eerste (en voorlopig enige) Vidrate die de Olympische Spelen heeft geroeid. De stijgende lijn werd in de tweede helft van de jaren ’90 sterk doorgetrokken. In 1997 verscheen een complete Vidar vier aan de start bij de Wereldbekerwedstrijden te Luzern. In de jaren die volgden zou deze groep talentvolle lichte roeiers geleidelijk uitgroeien tot een vaste waarde aan de top van het lichte roeien in Nederland. Drie van hen, Jeroen de Zwart en de broers Jeroen-Bart en Bas Hilckmann, mochten uiteindelijk Oranje vertegenwoordigen in de lichte heren acht tijdens de Wereldkampioenschappen in Saint Catherines, Canada, waarbij erelid Peter Klomp optrad als coach van het octet. Uiteindelijk zou Jeroen-Bart Hilckmann maar liefst vier keer een WK-race roeien, een individueel record dat nog steeds staat.

Deze heren waren echter niet de enige Vidar-roeiers die in the picture stonden: met name de skiffeurs Lucas Melis en Joost ‘t Hart waren in deze periode zeer succesvol en mochten dan ook beiden deelnemen aan de wereldkampioenschappen voor studenten en de prestigieuze Henley Royal Regatta in Engeland.

Internationaal roeisucces was in het begin van deze eeuw vooral afkomstig van lichte skiffeuze Monique ten Buur. In 2002 wist zij zich voor het eerst te plaatsen voor de Wereldkampioenschappen voor studenten te Nottingham. Dat jaar was zij ook reserve voor de nationale lichte dames dubbelvier en behaalde zij daarmee een mooie zilveren plak op de Wereldbekerwedstrijden in München. In de zomer van 2004 werd ze, na een jaar blessureleed, wederom naar de Wereldkampioenschappen voor studenten gestuurd, ditmaal georganiseerd in het Franse Brive la Gaillarde. Twee jaar later roeide in datzelfde Brive een getalenteerde Vidar lichte vier zich naar de winst tijdens de Europese Studentenkampioenschappen. Berend Poots roeide eerder die zomer in een nationale development acht in de finale van de Wereldbekerwedstrijden te Luzern; Diederick van den Bouwhuijsen was die zomer Best Freshmen’s Eight geworden met zijn lichte eerstejaars acht door op de kortebaanwedstrijden maar liefst zes overwinningen te behalen; Joeri Bruschinksi roeide de volgende zomer in de lichte vier zonder naar een vierde plek op het WK onder de 23 in Strathclyde, Schotland; Willem Gooskens heeft in 2007 zijn roeicarrière afgesloten met 25 klasserende blikken en verschillende nationale kampioenschappen.

In 2007 roeide Janine Vermeulen op het FISU WK. Dit deed ook Kaya de Lange in 2008; in de W4- haalde zij een derde plek. Deze bronzen medaille volgde op de eerste WK-medaille voor een Vidraat, eerder die zomer. In juli haalde Diederick van den Bouwhuijsen in de Olympische zomer een bronzen plak op het WK in Poznan met de nationale lichte acht-met-stuurman. Bij deze prestaties behoort natuurlijk ook deelname van de Oude Vier op de Varsity. In 2008 roeiden er voor het eerst een Oude Vidar Vier op het Amsterdamrijnkanaal.

Het jaar 2009 was een enorm goed roei-jaar voor Vidar. De eerstejaars zware acht van zette won de Varsity en het eerstejaarsklassement op overtuigende wijze. Daarnaast roeiden Joeri Bruschinksi en Diederick van den Bouwhuijsen naar een gouden medaille tijdens de wereldbekerwedstrijden in Luzern en behaalden brons op het WK in Poznan. Datzelfde jaar werden Joeri en Diederich uitgeroepen tot Tilburgse sportploeg van het jaar. Eind 2010 werd Andreas Leichtfuss aangetrokken als de nieuwe trainingscoördinator. Tevens richtten Vidar en Theta (Eindhoven) het Regionaal Talentencentrum Roeien Noord-Brabant op. Deze twee ontwikkelingen moeten de (inter)nationale successen van Vidar in de toekomst waarborgen.

De kracht van de combinatie
Ook op andere fronten ging het Vidar voor de wind. Vidar bleek een daadkrachtige te zijn en een groot talent te bezitten voor de organisatie van grote evenementen. Op de Watersportbaan Tilburg worden elk jaar een aantal mooie evenementen georganiseerd, waarbij het Oocuz Openingstoernooi met ongeveer 2000 studenten een begrip is geworden. Ook de klasserende wedstrijd, ZRB, is jaarlijks een groot evenement op Vidar. Ook met de organisatie van de TIK-Afterparty en de Tilburg University Cantus, laat Vidar zien organisatorisch talent te hebben en laat hier heel studerend Tilburg van mee genieten

T.S.R. Vidar is trots op haar geschiedenis die leert dat studenten van de vereniging in staat zijn grote prestaties neer te zetten.

 

Comments are closed.